گاهِ تازگی دمید، تازه شو!

۱۳۹۴/۱/۳ ۱۶:۴۳:۴۲فروردین ۲ام, ۱۳۹۴|دسته موضوعی: مناسبت ها|برچسب ها: , |

آری، گاهِ تحولِ طبیعت فرا رسید و دستان لطیف نوروز پیکر آن را نوازش کرد، پس اکنون بهترین زمان برای غلطیدن دستان پر مهر توبه است بر پیکر آلودۀ روح، توبه سر آغاز تغییر و شروع تحول در حیات آدمی است، توبه نه تنها از عصیان که از غفلت و عادت، دو بلای سعادت سوز هستیِ آدمی...!
توبه از تعلق بیهوده که چون حصاری حُرّییت بی منتهای روح انسان را به اسارت کشید و چون رشته های خود به هم تافتۀ کرم ابریشم نَفَسِ جانش را تنگ کرد، توبه از آرزوهایی دور که غفلت را در نهاد آدمی بهینه کرد و عادت را شیوۀ معمول روزمرگی اش قرار داد!
بیاندیش که وقتی چوب خشکی، زمینِ سرد بی جانی یا پرندۀ تنیده در سوراخی می تواند از چنین فرصتی بهره برد چرا تو این چنین نباشی که در الست احسنت خالقت را...