به‌نام‌خدا

داروی امام کاظم و ویروس کرونا

ناگهان یاد داروی امام کاظم (ع) افتادم، دارو را طلب کردم و همچون شخصی که از شدتِ دردِ دندان مشت بر صورتش می‌کوبد، با ناامیدی کمی از آن را در گلوی خود ریختم! بی‌هیچ اعتقادی! بی‌هیچ باوری! فقط همچون غریقی که در موج‌های طوفانی به کف روی آب چنگ می‌زند تا شاید نجات یابد به این دارو آویختم!

جامعه تشویقت نمیکند، تو خوب باش

 او باید بفهمد و مشق کند که نه برای دیده شدن، نه برای تقدیر شدن، کف زده شدن، بلکه برای ماهیتِ درستکاری، درستکار باشد. که اگر درستکاری برای چیز دیگری به جز ماهیت خود باشد، حتما روزی فرو خواهد ریخت چراکه جامعه معمولا ظواهر را قضاوت می‌کند، جامعه نتیجه [...]

مواجهه‌ی کرونایی با مرگ‌اندیشی

اینجا دقیقاً نقطه‌ی آشکار شدن تفاوت نگرش در روان‌شناسی مادی مبتنی برخداناباوری با روان‌شناسی توحیدی مبتنی برخداباوری است. اولی دنبال پذیرش فانی بودن حیات و تمام شدن انسان با مرگ است و دومی با گشودن درهای ابدیت نسخه‌ای کامل‌تر تجویز می‌کند؛ اولی معنای زندگی را جعل می‌کند و دومی غبار نشسته بر اصالتِ حقیقی زندگی را می‌زداید...

وقتی کسی نمی‌بیند! روانشناسی تقلب

با شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مدارس، امتحانات دانش‌آموزان به صورت غیرحضوری برگزار شد، فرزندان‌مان در صفحه‌ی مجازی و بدونِ مراقب می‌توانستند به سوالات با رجوع به کتاب و یا با مشورت والدین و دوستان پاسخ دهند. در این مدت والدینی را دیدم که پابه‌پای فرزندان‌شان امتحان می‌دادند...

چرا مردم در خانه نماندند؟ نقش دولت و رسانه‌ها

دولت با عملکرد ضعیف و رسانه‌های رسمی با مخابره‌ی پیام‌های متناقض (در طول سه دوره‌) خود عامل سردرگمی افکار عمومی بودند. چرا که این بدیهی‌ترین امر روان‌شاختی است که توصیه‌های متناقض توان اقناع ندارند، بنابراین پیامی که بخشی از مردم دریافت کردند این بود: «جدی نگیرید و در خانه نمانید!».

چرایی مکتب روان‌شناسی اسلامی

به چرایی دو دسته پاسخ داده شده است «کاستی‌های روان‌شناسی مادی» و «درونداشت‌های مکتب روان‌شناسی اسلامی»، فعالین این حوزه معتقدند کاستی‌ها حکایت از ضرورت‌ها می‌کنند و درونداشت‌ها حکایت از توانایی‌ها دارند. پس وقتی ضرورتی احساس می‌شود در عین حالی که توانی برای حل آن وجود دارد، می‌بایست طرحی نو درانداخت.

روز روانشناس و مشاور

روان‌شناس واقعی از دریچه‌ی شناخت خویش، انسان، هستی و حتی خدا را می‌شناسد که «مَنْ‏ عَرَفَ‏ نَفْسَهُ‏ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ: هرکس خود را بشناسد، قطعاً خدایش را خواهد شناخت». به نطر من مَثل «موفقیت» یک روان‌شناس همچون «مرواریدی» است که در درونِ «صدف خودشناسی و خودسازی» قرار دارد...

چرا مردم در خانه نماندند؟ اعتقادات تحریف شده‌ی مذهبی

در آئین انبیا «رشد» از درون‌نگری آغاز می‌شود و پس از تحقق به یاری «بی قید و شرط» دیگران منتج می‌شود، در حالی که ما امروز «مشغول تکاندن خانه‌ی جهانیم» بی‌آنکه «خود را تکانده» باشیم، همچون شیپوری که معکوس دمیده می‌شود!

بخشندگی، پیامبر، جبران خلیل جبران

برخی عطا می‌کنند و با این همه نه دردمند می‌شوند، نه در پی شادی‌اند، نه چشم اَجر و فضیلت دارند. عطای اینان چنان است که ریحانِ آن وادی شمیمِ خود را در فضا می‌پراکند.با فیض دست امثال اینان است که یزدان سخن می‌گوید و با چشمان آنان است که او به زمین لبخند می‌زند...